Feeds:
Δημοσιεύσεις
Σχόλια

Το πρωινό σήκωμα είναι μία πολύ βάρβαρη υπόθεση. Άσε που πολλές φορές κλείνεις το ξυπνητήρι και μετά σε… παίρνει ο ύπνος με αποτέλεσμα να αργήσεις στην δουλειά σου. Τι κάνεις τότε; Αυτό ακριβώς το πρόβλημα έρχονται να λύσουν κάποια ξυπνητήρια με ειδικές… ικανότητες!

1) To ιπτάμενο ξυπνητήρι κάνει ότι λέει και το όνομα του. Με το που το κλείνεις εκείνο αρχίζει και πετάει κάνοντας παράλληλα ενοχλητικούς θορύβους. Για να το σταματήσεις πρέπει να σηκωθείς και να το πιάσεις!

image

2) Το ξυπνητήρι… Παλαιοκώστας. Έτσι και το κλείσεις εκείνο αρχίζει και κινείται. Πέφτει κάτω από το κωμωδίνο και συνεχίζει την πορεία του μέχρι να κρυφτεί κάπου. Μόλις αρχίσει και πάλι να χτυπάει εσύ πρέπει να σηλωθείς από το κρεβάτι και να βρεις που έχει χωθεί αλλιώς δεν ησυχάζεις.

image

3) Το… βουκολικό ξυπνητήρι όταν αρχίζει να χτυπά γεννά ταυτόχρονα και αβγά. Για να κλείσει μόνο ένας τρόπος υπάρχει. Να ξαναμπούν μέσα τα αβγά!

image

4) Το ξυπνητήρι λέιζερ είναι πάρα πολύ απλό στον χειρισμό του. Θέλει απλά με το ειδικό κοντρόλ να στοχεύσεις στο κέντρο του στόχου για να σταματήσει να χτυπά. Παιχνιδάκι…

image

5) Η σφαίρα αιωρείται πάνω από το κεφάλι σου. Με μία πολύ απλή και εύκολη κίνηση το βάζεις στην παύση. Μόνο που την δεύτερη φορά ανεβαίνει λίγο ψηλότερα. Την τρίτη ακόμα πιο ψηλά και πάει λέγοντας. ε, κάποια στιγμή αναγκάζεσαι να σηκωθείς!

image

6) Το παζλ θέλει μόνο να βάλεις το σωστό κομμάτι στην σωστή θέση.

image

7) Ίσως το καλύτερο ξυπνητήρι από όλα. έτσι όπως σου έχουν σπάσει τα νεύρα από το χτύπημα του πρέπει να το πιάσεις από το λαιμό και να το ταρακουνάς μέχρι να… σκάσει! Χαράματα το κάνεις με πολύ ευχαρίστηση και ξεσπάς κιόλας!

image

Πηγή: 24wro.blogspot.com

image

Παρακολουθώντας ένα μικρό μέρος της συνέντευξης του πρωθυπουργού σήμερα αλλά και ανακαλώντας στη μνήμη μου την συνέντευξη του αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης στη Θεσσαλονίκη βγάζω το συμπέρασμα ότι και οι δύο μας κάνουν πλάκα!!!!

Ο ένας, ο κυβερνών, μας λέει ότι αν κάνουμε κάποια πράγματα θα βγούμε από την επιτήρηση το 2013 και θα πληρώσουμε όλα όσα χρωστάμε (πάνω από 300 δις)… Ο άλλος μας είπε ότι έχει τον τρόπο να μη χρωστάμε ΤΙΠΟΤΕ σ’ ένα χρόνο περίπου… Πείτε μου εσείς ποιον να πιστέψω…

Θα μου πείτε γιατί δεν μιλάς για το υπόλοιπα κόμματα… Να πω τί;;; Ότι είναι στον κόσμο τους;;; ΛΑΟΣ… Δεν ξέρει κατά που να πάει και δείχνει να έχει χάσει το όποιο έρεισμα είχε σε μέρος του Ελληνικού λαού… Συνασπισμός… Κάτι λένε αλλά τους έχουν φθείρει οι εσωτερικές τους αντιπαλότητες… ΚΚΕ… Καλά… Στον κόσμο τους εδώ και δεκαετίες… Είτε τους ακούς τώρα, είτε διαβάζεις ανακοινώσεις τους χρόνια πριν είναι το ίδιο και το αυτό… Δεν έχουν προσαρμοστεί στους καιρούς μας…

Προσωπικά καθόλου ψήφος ή λευκό στις εκλογές… Κι όποιος πει ότι θα είναι μια χαμένη ψήφος θα με βρει αντίθετο…. Είναι από αδιαφορία μέχρι διαμαρτυρία…

Υ.Γ. Παρακολουθώ τη συνέντευξη του κ. Μητσοτάκη στον κ. Παπαχελά… Πλάκα πλάκα ο “γκαντέμης” μιλάει σωστά…

Η ΑΠΟΛΥΤΗ αλήθεια για την Ελλάδα!!!!!!!!!!!!!!!!

Διαγωνισμός Air Sex

image

Ένας ιδιαίτερος και “καυτός” διαγωνισμός αναμένεται να διεξαχθεί στις 9 Οκτωβρίου στη Νέα Υόρκη.
Οι συμμετέχοντες του Air sex contest πρέπει να βάλουν τα δυνατά τους καθώς αποστολή τους είναι να αναπαραστήσουν πλήρως μια σεξουαλική πράξη χωρίς τη βοήθεια κάποιου παρτενέρ, για αυτό και η χρήση της λέξης “Air”. Αυτό σημαίνει ότι σε αυτήν την σεξουαλική παντομίμα οι συμμετέχοντες θα πρέπει με τη μουσική επένδυση ενός ερωτικού τραγουδιού να προσποιηθούν ότι κάνουν έρωτα. Μπορεί για τις γυναίκες να είναι εύκολη μια τέτοια προσποίηση, ωστόσο η παρουσίαση δεν θα πρέπει να είναι ωμή τουναντίον για να πειστεί το απαιτητικό κοινό και οι κριτές οι συμμετέχοντες θα πρέπει να παρουσιάσουν μια ερωτική ιστορία, δηλαδή κάτι σαν σενάριο που καταλήγει στην σεξουαλική πράξη. Αυτό περιλαμβάνει από το να κάνουν έρωτα με το σύντροφό τους σε μια παραλία, να αποπλανούν ένα ξένο, ή ακόμα και να επιδίδονται σε όργια. Όπως είπε ο παρουσιαστής του διαγωνισμού “Φορέσετε μια στολή, σκεφτείτε την ιστορία που θα παρουσιάσετε και νιώστε 100% αυτό που κάνετε”, λέγοντας χαρακτηριστικά ότι “εαν για παράδειγμα κάνετε σεξ με μια κατσίκα κάντε το κοινό να νιώσει όπως η κατσίκα’. (Μεταξύ μας η καημένη η κατσίκα δεν νομίζω να αισθάνεται όμορφα όπως νομίζει ο παρουσιαστής) Ο νικητής θα έχει την ευκαιρία να διαγωνιστεί για τον παγκόσμιο τίτλο στο Όστιν του Τέξας.

image

image

image

image

image

Μη με ρωτήσετε τί αναπαριστούν με την παντομίμα τους… Δεν ξέρω και δεν μπορώ να καταλάβω… Μπορώ να κάνω κάποιες υποθέσεις αλλά… Τις κρατάω για τον εαυτό μου… Για να δούμε και μερικά βίντεο…

Αυτό δείτε το μόνο αν είστε ενήλικες…

 

Πηγή: www.otherside.gr

Υ.Γ. Ίσως εμείς να έχουμε τόσα προβλήματα αλλά πραγματικά δεν μπορώ να καταλάβω το λόγο που υπάρχει ο διαγωνισμός αυτός και πάνω απ’ όλα το λόγο που κάποιος συμμετέχει!!!

Μια γλυκιά θαλπωρή…

image

Μια από τις αγαπημένες μου συνήθειες, που επίσης παραμέλησα εδώ και χρόνια, είναι το να παρατηρώ τους ανθρώπους γύρω μου… Σήμερα λοιπόν πήγα να πάρω μπύρες από το περίπτερο να τις απολαύσω με τον πατέρα μου… Ένα μικρό κουτάκι μπύρα μου “φώναζε” να το πιω… Το πήρα λοιπόν κι έκατσα σ’ ένα παγκάκι από ένα μικρό πάρκο… 2 γιαγιές σ’ ένα άλλο παγκάκι κουβέντιαζαν με την χαλαρότητα που τους προσφέρει η ηλικία τους… Μια οικογένεια έχει βγάλει τα παιδιά βόλτα… Ένα κοριτσάκι γύρω στα 6 κι ένας μπόμπιρας που με δυσκολία περπατάει… Η μαμά βάζει τον μπόμπιρα στην κούνια και τον κουνάει ελαφρά.. Με κάτι τόσο μικρό ο μπόμπιρας κουνάει τα χέρια του ενθουσιασμένος!!! Η κόρη ανεβαίνει κι αυτή σε μία άλλη κούνια… Ο μόνος που δε συμμετέχει είναι ο μπαμπάς… Στρίβει τσιγάρο… Όταν καλείται να βοηθήσει, το κάνει μηχανικά με το φιλτράκι σκαλωμένο στα χείλια του… Θέλω να πιστεύω ότι συμμετέχω περισσότερο, αν και κανένας δεν ξέρει τί προβλήματα μπορεί να είχε στο κεφάλι του…

Μια παρέα από πιτσιρικάδες φτάνει γεμίζοντας το χώρο φωνές… Είναι στην ηλικία που έχουν σχεδόν ξεφύγει από το να είναι παιδιά, αλλά τους αρέσει ακόμη να κάνουν κούνια, θέλοντας όμως να μη το μάθουν και πολλοί… 2 από αυτούς ανεβαίνουν στις κούνιες που περισσεύουν… Ο άλλος φορώντας γάντια τερματοφύλακα μιλάει μαζί τους… Μια πιτσιρίκα γύρω στα 14 με σιγουριά 30χρονης περνάει τραβώντας στιγμιαία την προσοχή τους… Ένα αγόρι βγαίνει από μια πολυκατοικία δίπλα… Στενό παντελόνι (ελαφρώς άπλυτο από άποψη) και μακριά μαλλιά που “φωνάζουν” Heavy Metal!!!! Ένα άλλο αγόρι με παντελόνι “σωλήνα”, μπότες στρατιωτικές και περίεργο μαλλί περνάει μπροστά του “φωνάζοντας” Punk… Ο ένας κοιτάει τον άλλο σα να λες κι αυτός να είναι απόλυτα νορμάλ κι άλλος εντελώς παράταιρος…

Οι πιτσιρικάδες παρατάνε τις κούνιες κι εξαπολύουν “άπιαστα” σουτ στον τερματοφύλακα διαφωνώντας μαζί του αν του έβαλαν γκολ ή όχι… Ο μπόμπιρας εξερευνεί μ’ ενθουσιασμό το παγκάκι που κάθεται ο πατέρας του… Η κόρη θέλει να σκαρφαλώσει σε κάτι (μια χτιστή βρύση) πολύ πιο ψηλή από αυτή… Ο μεταλάς με το πανκιό αφού αντάλλασαν φαρμακερές ματιές ξεχνάνε ο ένας τον άλλο με το χτύπημα του κινητού τους… Οι γιαγιές εξακολουθούν να μιλάνε… Αυτοκίνητα, μηχανάκια, πεζοί περνάνε γύρω μας επηρεάζοντας ελάχιστα αυτό τον μικρόκοσμο…

Τα ματάκια μου τον αποκάλεσαν μια μικρή κοινωνία… Έτσι είναι… Πέρασα κάποια λεπτά τις ώρας παρατηρώντας τους αλλά με χαλάρωσαν πάρα πολύ… Χαμογέλασα με τον μπόμπιρα… Με την αθωότητά του, με τον ενθουσιασμό του για τα πάντα γύρω του… Τους ευχαριστώ όλους για τις στιγμές που μου πρόσφεραν… Για την ηρεμία που μου πρόσφεραν… Άραγε τί να έλεγαν οι γιαγιές;;;

Για σένα ματάκια μου… Άπειρα πολύ πολύ!!!!

U2 360o Tour

DSCN0635 DSCN0639

3 Σεπτεμβρίου 2010… Η συναυλία είχε αναγγελθεί πολλούς μήνες πριν… Σχεδόν χρόνο… 13 χρόνια μετά οι U2 επιστρέφουν στην Ελλάδα… 13 χρόνια μετά από εκείνη τη συναυλία στη Θεσσαλονίκη… Κλείσαμε εισιτήρια αρκετό καιρό πριν και περιμέναμε με ανυπομονησία τη συναυλία… Ανησυχήσαμε με την εγχείρηση του Bono που ακύρωσε κάποιες συναυλίες αλλά τελικά όλα πήγαν καλά… Η βραδιά μάλλον δροσερή αλλά λίγη σημασία είχε… Φτάνω στο ΟΑΚΑ λίγο μετά τις 8, μέχρι να μπω και να βρω τα ματάκια μου περνάει η ώρα… Περιμένω να πάρω νεράκια, τα φώτα σβήνουν κι ακούω μουσικές… Οι Snow Patrol σαν support ανοίγουν τη βραδιά… Μπαίνω, με λίγη δυσκολία βρίσκω το μωρό μου…

Το σκηνικό εντυπωσιακό… Μια τεράστια σκηνή, σαν διαστημόπλοιο είναι στημένη λίγο πριν το κέντρο του γηπέδου… Στην τεράστια οθόνη πάνω από τη σκηνή ένα ρολόι μετράει την ώρα… Φτάνει 12 (στο ρολόι της γιγαντοοθόνης) και φωνές ανάκατες με χειροκροτήματα και κραυγές ακούγονται… Από την οθόνη ο Bono και η παρέα του φαίνονται να μπαίνουν… Δευτερόλεπτα μετά η μουσική του Beautiful Day υψώνεται στον ουρανό και μας στέλνει στα ουράνια… Ότι και να πει κανείς από εκεί και πέρα είναι λίγο… Δεν ήταν τίποτε λιγότερο από μία ΕΜΠΕΙΡΙΑ!!! Μια εμπειρία ζωής… Ένα απίστευτο μίγμα μουσικής, ήχων, εικόνων, χρωμάτων… Δεν ξέρουμε κατά που να κοιτάξουμε… Το πλήθος που παραληρεί; Τα μέλη του συγκροτήματος που κάνουν βόλτες στην εξέδρα γύρω από την red zone; Την οθόνη που κάνει απίστευτα πράγματα; Τα χρώματα που ξεπηδούν από παντού;;; Τί;;;

Όμως τελικά είναι μια εμπειρία που ζήσαμε μαζί με τα ματάκια μου, που τη μοιραστήκαμε, που είναι δική μας… Τραγούδια που μας βρήκαν να τραγουδάμε, να χειροκροτούμε… Αλλά και κάποια που μας βρήκαν αγκαλιασμένους να φιλιόμαστε… Ακόμη προσπαθώ να χωνέψω όλα όσα είδα… Όσα είδαμε… Γι’ αυτό άργησα μια εβδομάδα να δημοσιεύσω το κείμενο αυτό… Αφιερωμένη η εμπειρία σ’ εκείνη… Σ’ εκείνη που το βιώσαμε ο ένας δίπλα στον άλλο, αγκαλιά… Στη γατούλα μου… Άπειρα πολύ πολύ…

 

Υ.Γ. Οι φώτο και το βίντεο τραβήχτηκαν από εμένα, οπότε συγχωρέστε με για την ποιότητα…

image

Ως γνωστόν, τα ρετιρέ των κτηρίων είναι συνήθως και οι πιο ακριβές κατοικίες, έχουν όμως τα πλεονεκτήματα τους. Ένα από αυτά είναι και οι ταράτσες, τις οποίες αρκετοί πλούσιοι εκμεταλλεύονται για να την κάνουν… “ταράτσα”! 

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

Πηγή: www.otherside.gr

Υ.Γ.: Ματάκια μου… Προτιμώ την πρώτη αλλά οποιαδήποτε δε θα με χαλούσε… Για πάρε ιδέες για τη βεράντα μας…

image

Πίσω από κάθε θρύλο κρύβεται μια πολύ ενδιαφέρουσα ιστορία. Οπως αυτή του Harry’s Bar, που μας χαρίζει ο Greekadman μέσα το κοσμοπολίτικο Pandespani.

 

Αν σας αρέσουν οι αυθεντικές ιστορίες πίσω από γαστριμαργικούς μύθους, έχω να σας διηγηθώ, όσο πιο σύντομα γίνεται, μια πολύ ενδιαφέρουσα για έναν απ’ τους σημαντικότερους: To Ηarry’s Bar, της Βενετίας.

Είμαστε στο 1929, στη Βενετία. Ο Giuseppe Cipriani δούλευε ως μπάρμαν στο ξενοδοχείο Europa, ένα από τα top spots της πόλης. Ένας απ’ τους καλούς του πελάτες, ήταν ο Harry Pickering, φοιτητής απ’ τη Βοστώνη που έμενε στο ξενοδοχείο με το σκυλάκι του, τη θεία του και …τον ζιγκολό  της. Ο Harry, γόνος πλούσιας οικογένειας, διασκέδαζε για ώρες στο μπαρ, φλερτάροντας με όμορφες παρουσίες και δοκιμάζοντας όλα τα διαφορετικά cocktails που ο Cipriani πρόθυμα και αριστοτεχνικά του ετοίμαζε. Μέχρι που, μια μέρα ο Harry εμφανίστηκε άκεφος και καταβεβλημένος, κινούμενος σα φάντασμα στο tearoom, αρνούμενος πεισματικά να έρθει για να πιει στο μπαρ.

Ο Giuseppe μετά από μια διακριτική αλλά διεισδυτική «ανάκριση», αυτή που μόνον ένας έμπειρος μπάρμαν μπορεί να κάνει σε έναν καλό του πελάτη, έμαθε ότι για κάποιο λόγο ο Harry δεν είχε τα $5,000 για να πληρώσει το ξενοδοχείο «και να πιεί ένα τελευταίο martini»

Σε μια απερίσκεπτα αυθόρμητη κίνηση, ο Cipriani αποφασίζει να του δανείσει όλες του τις οικονομίες και να σώσει τον Harry, που αναχωρεί με το κεφάλι ψηλά για τη Βοστώνη …αφού βεβαίως απήλαυσε το τελευταίο του dry martini δια χειρός Cipriani.

Το ντεσού της ιστορίας είναι ότι ο Harry είχε σταλεί από τους γονείς του στη Βενετία προκειμένου να απαλλαγεί από την ιδιαίτερη έφεση προς το ποτό.  Η θεία του -υποτίθεται ότι- θα είχε τον ρόλο επόπτη.  Προφανώς, όμως, η θεία ασχολήθηκε κάπως παραπάνω με το φλογερό Ιταλό ζιγκολό της και κάπου το ανεψούδι ξέφυγε… Έτσι, όταν οι γονείς του έμαθαν τι συμβαίνει έκοψαν βιαίως τη χρηματοδότηση αυτής της εκδρομής εξαγνισμού και ανακάλεσαν τα απολωλότα πρόβατα στην πατρίδα.

Βενετία, 1931. Ο Giuseppe Cipriani, που μάλλον είχε ήδη μοιρολογήσει τα λεφτά του, την ώρα που χτυπά στο shaker ένα cocktail βλέπει με την άκρη του ματιού του τον  Harry Pickering να εμφανίζεται από το πουθενά. Ο Harry είναι εκεί, όχι απλά για να του επιστρέψει την οφειλή, αλλά για να δώσει τη δυνατότητα στον Cipriani να γράψει ιστορία. Εκτός απο τα $5,000, o Pickering του δίνει άλλα $15,000 με το σκεπτικό ότι είναι αρκετά για να ανοίξει ένα μπάρ με το όνομα… “Harry’s Bar”.

Ο Cipriani είχε το όραμα έτοιμο στο μυαλό του από πριν και κινήθηκε άμεσα… Ήθελε ένα πολυτελές μπάρ –όπως των ξενοδοχείων της εποχής- αλλά σε ένα χώρο όπου οι πελάτες να μπορούν να έχουν άμεση πρόσβαση, χωρίς δηλαδή να περνάνε από τα μεγάλα χολ με τα αδιάκριτα βλέμματα (αυτό δεν ήταν προφανώς δεδομένο τότε…). Μάλιστα οραματιζόταν να είναι σε ένα σημείο που να σε εξαναγκάζει να έρχεσαι επί τούτου, όχι σε πέρασμα όπου τυχαία μπαίνεις μέσα.  Επιπλέον, αυτό το μπαρ ήθελε να σερβίρει εκλεκτό φαγητό σε περιβάλλον λιτό αλλά κομψό και κυρίως άνετο για τους θαμώνες, ώστε να απολαμβάνουν την ουσία της εμπειρίας ενός «καταφύγιου για bon-viveurs”.

Το μαγαζί βρέθηκε σ’ ένα αδιέξοδο κοντά στην πλατεία του Αγίου Μάρκου (τότε ήταν μόνο το ισόγειο 9Χ5 …ο όροφος με τα 10 τραπέζια νοικιάστηκε στη δεκαετία του 60) και με τη βοήθεια του Βαρώνου Gianni Rubin de Cervin διακοσμήθηκε σε Art Deco στιλ  (το προχώ της εποχής) και άνοιξε τις πόρτες του την 13η Μαϊου του 1931.

Από τα εγκαίνιά του, το Harry’s Bar αγκαλιάστηκε από την ευρωπαϊκή αριστοκρατία και μέσα στον πρώτο χρόνο έγινε το μέρος όπου οι διάσημοι της εποχής διακέδαζαν με άνεση.  Ίσως και γιατί παρότι διάσημοι είχαν την αντιμετώπιση ενός κοινού θνητού, σύμφωνα με τις ρητές οδηγίες του Cipriani προς όλο το προσωπικό, κάτι που τους έκανε να νιώθουν άνετα για να αισθάνονται οι «εαυτοί» τους και να διασκεδάζουν αυθεντικά. Ίσως πάλι γιατί το όλο concept είχε έναν απόλυτα ισορροπημένο συνδυασμό απλότητας και κομψότητας που φάνταζε πρωτότυπος και ηδονικός, σε αντίθεση με τα δυσκοίλια (constipé) δεδομένα της εποχής.

(Το κλίμα, μου φαίνεται, θα έφερνε -κατ’ αναλογία- προς το άνετο κυριλέ στιλάκι που είχαν οι Μούσες, το 9+9 και η Ράτκα της εποχής μου –τέλη 70, αρχές 80-,  όπου ανώνυμοι και επώνυμοι “γουστάρανε” να είναι εκεί, γιατί απλά περνούσαν υπέροχα… πάνω και πέρα από το ότι τα στέκια έγιναν τα in-places-to-be καθαρά ως αποτέλεσμα ηδονικής εμπειρίας).

Στους συχνούς πελάτες του Harry’s Bar περιλαμβάνονταν στις πρώτες δεκαετίες του ονόματα όπως των Somerset Maugham, Aga Khan, Ernest Hemingway (ο άνθρωπος εγγύηση για καλό ποτό … «ο Θεός μου» … τον λατρεύω), Arturo Toscanini, Charlie Chaplin, Orson Welles, Marcello Mastroianni, Humphrey Bogard, Lauren Bacall, Αριστοτέλη Ωνάση (σιγά μη λείψει “ο δικός μας”), Baron Philipe de Rothchild, Alfred Hitchcock,  Truman Capote & Woody Allen (ο άλλος μου “ήρωας”) και πολλά άλλα. Βέβαια, ο Cipriani ίσως για να ρεφάρει την απερισκεψία δανεισμού των οικονομιών του στον Harry, κάποια στιγμή σε φάση απόλυτης απάθειας απέναντι στη «δύναμη» των επωνύμων, έκανε τη χειρότερη οικονομικά κίνηση της ζωής του όταν αρνήθηκε την προσφορά του George Braque να πληρώσει το φαγητό του με ένα πίνακα…

Μέσα στη πορεία των χρόνων το Harry’s bar πέρασε από τον Giuseppe στον γιό του Arrigo Cipriani, που μέχρι σήμερα είναι εκεί, πάντα παρών να φροντίζει ισότιμα διάσημους και άσημους πελάτες. Ο Arrigo τελικά ανέδειξε το Harry’s Bar στο πιο διάσημο ίσως εστιατόριο της Ιταλίας και βέβαια σε ένα από τα διαχρονικά landmarks των bon-viveurs ανά τον κόσμο.

Το ενδιαφέρον όμως, με το Harry’s Bar σε σχέση με άλλα διάσημα Bar/Restaurants στον πλανήτη, είναι ότι δεν αποτέλεσε απλώς έναν ναό διασκέδασης κοσμικών, αλλά έβαλε το στίγμα του στην γαστριμαργική κουλτούρα που απολαμβάνουμε σήμερα, όντας υπεύθυνο για κάποια φημισμένα cocktail & πιάτα με αυθεντικές συνταγές ή με χαρακτηριστικές παραλλαγές…

Και για να φτάσουμε στο δια ταύτα, θα σας παρουσιάσουμε στη συνέχεια δύο από τις συνταγές που γεννήθηκαν στο Harry’s Bar και έγιναν διάσημες στον κόσμο: Το περίφημο Bellini, ένα cocktail από χυμό ροδάκινου και prosecco. Το Carpaccio στην αυθεντική εκτέλεσή του με την σάλτσα του Harry’s Bar. Υπάρχει βεβαίως και το υπέροχο  Osso buco ala Cipriani, που ήταν και το κύριο πιάτο που δοκίμασα εκεί, και θα έχει τη θέση του στο pandespani στο μέλλον, όπως και η αιχμηρή συνταγή του Cipriani για Dry Martini, κ.λπ, κ.λπ.

Σήμερα μπορεί να υπάρχουν πολλά bar που ονομάζονται Harry’s  (έχω επισκεφθεί διάφορα “τύπου Harry’s Bar”σε Παρίσι, Ρώμη, Νέα Υόρκη κλ.π.). Όμως το αυθεντικό Harry’s Bar είναι αυτό της Βενετίας, στη γωνία  του παραλιακού δρόμου, δίπλα στη Piazza St. Marco (Sestiere San Marco 1323). Άν σχεδιάζετε να πάτε στη Βενετία, κάντε την κράτησή σας στο τηλ. 0039 41 528 5777. Είναι κρίμα να μην έχει υπάρξει ποτέ ένα τραπέζι με το όνομά σας στο Harry’s Bar. –

Πηγή: ministryofmen.gr

Υ.Γ. Για το πλήρες άρθρο με φώτο: http://ministryofmen.gr/travel/%CE%B7-%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%81%CE%AF%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%B8%CF%81%CF%85%CE%BB%CE%B9%CE%BA%CE%BF%CF%8D-harry%E2%80%99s-bar/