U2 360o Tour

3 Σεπτεμβρίου 2010… Η συναυλία είχε αναγγελθεί πολλούς μήνες πριν… Σχεδόν χρόνο… 13 χρόνια μετά οι U2 επιστρέφουν στην Ελλάδα… 13 χρόνια μετά από εκείνη τη συναυλία στη Θεσσαλονίκη… Κλείσαμε εισιτήρια αρκετό καιρό πριν και περιμέναμε με ανυπομονησία τη συναυλία… Ανησυχήσαμε με την εγχείρηση του Bono που ακύρωσε κάποιες συναυλίες αλλά τελικά όλα πήγαν καλά… Η βραδιά μάλλον δροσερή αλλά λίγη σημασία είχε… Φτάνω στο ΟΑΚΑ λίγο μετά τις 8, μέχρι να μπω και να βρω τα ματάκια μου περνάει η ώρα… Περιμένω να πάρω νεράκια, τα φώτα σβήνουν κι ακούω μουσικές… Οι Snow Patrol σαν support ανοίγουν τη βραδιά… Μπαίνω, με λίγη δυσκολία βρίσκω το μωρό μου…

Το σκηνικό εντυπωσιακό… Μια τεράστια σκηνή, σαν διαστημόπλοιο είναι στημένη λίγο πριν το κέντρο του γηπέδου… Στην τεράστια οθόνη πάνω από τη σκηνή ένα ρολόι μετράει την ώρα… Φτάνει 12 (στο ρολόι της γιγαντοοθόνης) και φωνές ανάκατες με χειροκροτήματα και κραυγές ακούγονται… Από την οθόνη ο Bono και η παρέα του φαίνονται να μπαίνουν… Δευτερόλεπτα μετά η μουσική του Beautiful Day υψώνεται στον ουρανό και μας στέλνει στα ουράνια… Ότι και να πει κανείς από εκεί και πέρα είναι λίγο… Δεν ήταν τίποτε λιγότερο από μία ΕΜΠΕΙΡΙΑ!!! Μια εμπειρία ζωής… Ένα απίστευτο μίγμα μουσικής, ήχων, εικόνων, χρωμάτων… Δεν ξέρουμε κατά που να κοιτάξουμε… Το πλήθος που παραληρεί; Τα μέλη του συγκροτήματος που κάνουν βόλτες στην εξέδρα γύρω από την red zone; Την οθόνη που κάνει απίστευτα πράγματα; Τα χρώματα που ξεπηδούν από παντού;;; Τί;;;

Όμως τελικά είναι μια εμπειρία που ζήσαμε μαζί με τα ματάκια μου, που τη μοιραστήκαμε, που είναι δική μας… Τραγούδια που μας βρήκαν να τραγουδάμε, να χειροκροτούμε… Αλλά και κάποια που μας βρήκαν αγκαλιασμένους να φιλιόμαστε… Ακόμη προσπαθώ να χωνέψω όλα όσα είδα… Όσα είδαμε… Γι’ αυτό άργησα μια εβδομάδα να δημοσιεύσω το κείμενο αυτό… Αφιερωμένη η εμπειρία σ’ εκείνη… Σ’ εκείνη που το βιώσαμε ο ένας δίπλα στον άλλο, αγκαλιά… Στη γατούλα μου… Άπειρα πολύ πολύ…

 

Υ.Γ. Οι φώτο και το βίντεο τραβήχτηκαν από εμένα, οπότε συγχωρέστε με για την ποιότητα…